در قسمت پائین میتونید نتیجه اعتماد دوستان 

و کاربران وبلاگ رو 
ببینید 




دوست وشاگرد خوبم آقا فرهاد بعداز 12هفته دوره ی کات 




آقا محمد بعداز 12هفته تمرین




آقا حمید وآماده شدن ایشون برای مسابقات



نادر بعداز 12هفته چربی سوزی




 آرمان بعداز 6ماه



چربیسوزی 12هفته ایی آقا حمید


(تصاویر خانوم ها به دلایلی که هممون میدونیم توی وبلاگ گذاشته نشده)

فقط با استفاده از 

 تمرین-تغذیه-استراحت

و درصورت نیاز معرفی مکمل های لازم 

میتونید به هر هدف ورزشی که آرزوشو دارید برسید

و در اون بهترین بشید .


 برای مشاوره و دریافت برنامه تمرینی


میتونید 

به اکانت تلگرام زیر وارد بشید.
و

(یا در گوشه سمت راست صفحه آیکون تلگرام رو لمس کنید) 



(آدرس ایمیل برای دوستانی که به تلگرام دسترسی ندارند)

hoseyn4566@gmail.com


برچسب‌ها :
نویسنده: حسین | نسخه قابل چاپ | 1392/10/29 - 06:51 | 1 2 3 4 5

طراحی برنامه تمرینی و انتخاب بهترین حرکات سرشانه

دسته بندی : انتخاب بهترین حرکات سرشانه,
از آنجایی که دلتوئید به طور معمول در حرکات سینه بکار گرفته می‌شود و پشت بازوهای شما هم در حرکات پرسی سر شانه دخیل است اینکه چطور الگوی تمرین خود را در نظر بگیرید مسئله مهمی است اگر سینه یا پشت بازو را در روز تمرین سرشانه تمرین نمی‌دهید حداقل دو روز قبل یا بعد از تمرین آن را انجام دهید برای اینکه مطمئن شوید سرشانه‌های شما دچار تمرین زدگی نشود اگر آن‌ها را در روز مشابهی تمرین می‌دهید به سادگی با عضله بزرگتر شروع کنید و سپس به ترتیب سراغ عضلات کوچکتر ( یعنی دلتوئید و پشت بازو ) روید .
انتخاب بهترین حرکات :
پرس سرشانه با دستگاه اسمیت

هدف : تمام سرهای دلتوئید به خصوص سر جلویی و میانی
شروع حرکت : میزی با تکیه گاه را زیر میله دستگاه قرار دهید محل قرار گیری میز را طوری تنظیم کنید که در بخش پایین دامنه حرکت میله از جلوی بینی شما بگذرد صاف بنشینید سینه را بالا دهید و سر را رو به جلو میله را با فاصله بیش از عرض شانه بین دست‌ها بگیرید میله را چرخانده از تکیه گاه آزاد کنید .
اجرا : میله را با حرکتی نرم و کنترل شده به سمت بالا پرس کنید در بالای دامنه حرکت عضلات سرشانه را منقبض کنید سپس میله را با کنترل پایین بیاورید تا رسیدن به نقطه شروع حرکت در پایین دامنه حرکت باید میله را به سطح گردن برسد .
نکته : از آنجائیکه دراین حالت نگران حفظ تعادل وزنه نیستید می‌توانید روی استفاده از وزنه‌های سنگین تمرکز کنید .
تکنیک پیشرفته : از تکنیک‌ تکرارهای منفی با وزنه‌های سنگین استفاده کنید از یار کمکی بخواهید در بالا بردن وزنه به شما کمک کند در عوض شما در برابر پایین آمدن وزنه ۵ ثانیه مقاومت کنید .

پرس سرشانه با دمبل :
هدف : تمام سرهای دلتوئید سر جلویی و میانی
شروع حرکت : روی یک میز صاف با تکیه گاه عمودی بنشینید سینه را بیرون و شانه‌ها را عقب دهید با حفظ قوس کمر و کف پاها روی زمین دمبل‌ها را در دست بگیرید و در حالیکه کف دست‌ها رو به جلوست از کنار سر حرکت را آغاز کنید آرنج‌ها باید به سمت بیرون باشد .
اجرا : وزنه را با قدرت به سمت بالا پرس کنید و در یک مسیر منحنی تا صاف شدن دست‌ها دمبل‌ها را بالا ببرید تا با هم مماس شوند البته از قفل شدن آرنج ‌ها خودداری کنید اجازه ندهید در بالای حرکت دمبل‌ها با هم برخورد کنند به آرامی دمبل‌ها را پایین بیاورید تا رسیدن به نقطه شروع حرکت البته در پایین حرکت از اعمال کشش بیش از حد در شانه‌ها خودداری کنید .
نکته : از آنجایی که این حرکت ترکیبی است و اغلب می‌توانید تا رسیدن به ناتوانی درآن پیش روید بهتر است آن‌را در ابتدای جلسه تمرین اجرا کنید وقتی بیشترین انرژی را دارید .
تکنیک پیشرفته : حرکت را به صورت تناوبی اجرا کنید یعنی در حالیکه با یک دست دمبل را بالای سر نگه داشته اید و با دست مقابل یک تکرار کامل اجرا می‌کنید و سپس همین کار را برای دست مقابل اجرا کنید .

پرس سرشانه نشسته هالتر
هدف : تمام سرهای دلتوئید به خصوص سر جلویی ومیانی
شروع حرکت : صاف بنشینید و به تکیه گاه تکیه دهید سینه را بیرون دهید و کف پاها را روی زمین قرار دهید میله را با فاصله بیش از عرض شانه بگیرید میله را از پایه جدا کنید و به سمت چانه پایین بیاورید آرنج‌ها را به سمت خارج سر رو به جلو .
اجرا : میله را با قدرت به سمت بالا و کمی به عقب پرس کنید تا صاف شدن دست‌ها سپس میله را به نرمی و با کنترل پایین بیاورید میله را برای کنترل بهتر نزدیک صورت حفظ کنید .
نکته : در این حرکت تعداد تکرارهایی بیش از آنچه در پرس دمبل اجرا می‌کنید اجرا خواهید کرد . این حرکت دلتوئیدها را از زاویه‌ای کمی متفاوت و با سطح متفاوتی از شدت تحت فشار قرار می‌دهد .
تکنیک پیشرفته : در این حرکت از روش استراحت کوتاه استفاده کنید وزنه‌ای را انتخاب کنید که بتوانید ۵ یا ۶ تکرار اجرا کنید ست را شروع کنید ۲ تا ۳ تکرار اجرا کنید سپس ۲۰ ثانیه استراحت کنید و ۲ تا ۳ تکرار دیگر اجرا کنید ست را به همین نحو با استراحت‌های کوتاه ادامه دهید تا ۵ بار این کار را ادامه دهید سپس می‌توانید یک استراحت معمولی داشته باشید .

نشر روبرو با سیم کش
هدف : سر جلویی دلتوئید
شروع حرکت : یک دستگیره صاف به قرقره متصل کنید صاف بایستید سینه را بیرون و شانه را عقب دهید قوس طبیعی کمر را حفظ کنید پشت به قرقره بایستید دستگیره را از بین پاها گرفته و صاف بایستید در حالیکه کف دست رو به پایین و فاصله دست‌ها به اندازه عرض شانه است دست‌ها صاف و دستگیره مماس با ران قرار دارد حرکت را آغاز کنید .
اجرا : با حرکتی روان و کنترل شده دستگیره را به سمت جلو تا رسیدن به سطح چانه بالا بیاورید سپس به آرامی و با کنترل پایین ببرید در پایین دامنه حرکت وزنه‌ها نباید با هم برخورد کنند .
نکته : نوع فشار و کششی که کابل در عضله ایجاد می‌کند با فشار وزنه‌های آزاد متفاوت است و به شما امکان می‌دهد تا در طول دامنه حرکت فشار ممتدی بر دلتوئید جلویی وارد کنید .
جایگزین : همین حرکت را به صورت تکدست اجرا کنید البته در این صورت نیازی نیست سیم از بین پای شما حرکت کند می‌توانید سیم را از کنار بدن بالا بکشید .

 
نشر خم نشسته با دمبل
هدف : دلتوئید پشتی
شروع حرکت : درانتهای یک میز تخت بنشینید پاها کنار هم در جلوی بدن یک جفت دمبل در دست بگیرید کمی آنرج‌ها را خم کنید و کف دست‌ها رو به هم بالا تنه شما باید با زاویه ۴۵ درجه رو به جلو خم باشد .
اجرا : همزمان با آوردن وزنه به سمت بالا و طرفین سعی کنید خمیدگی کمی را در طول حرکت در آرنج‌ها حفظ کنید و آرنج‌ها را تا جای ممکن بالا بیاورید به آرامی وزنه را پایین ببرید تا زیر پاها ولی از برخورد آن‌ها با هم خودداری کنید .
نکته : مشکل رایج در اجرای این حرکت بالا آوردن زیاد بالاتنه است . باید وقتی دمبل‌ها را پایین می‌برید سینه شما تقریباً با ران مماس باشد و وزنه تقریباً مماس با زمین باشد .
جایگزین : سعی کنید این حرکت را به صورت ایستاده و تکدست اجرا کنید یک دمبل در یک دست بگیرید با دست دیگری برای حفظ تعادل جایی را بگیرید این به شما اجازه می‌دهد تا از وزنه بیشتری استفاده کنید سایر مراحل مثل اجرای نشر خم د رحالت نشسته است .

نشر طرفین نشسته با دمبل
هدف : سر میانی دلتوئید
شروع حرکت : در انتهای یک میز صاف بنشینید سینه رو به جلو و سرشانه را عقب دهید دمبل‌ها را در دست بگیرید و در دو طرف پاها نگه دارید و آرنج‌ها را کمی خم کنید .
اجرا: دست‌ها را با کنترل از کنار بدن بالا بیاورید به طوریکه یک مسیر نیم دایره شکل را طی کنید سعی کنید آرنج‌ها را بالاتر از مچ دست نگه دارید و در طول دامنه حرکت کمی خمیدگی را در آرنج‌ها حفظ کنید دمبل‌ها را باید به سمت طرفین و کمی متمایل به جلو بالا بیاورید و به آرامی و با کنترل به پایین بازگردانید و وقتی دمبل‌ها ۱۰ سانتی متر با پای شما فاصله دارند پایین بردن را متوقف کنید .
نکته : به جای اینکه دمبل ها را تا سطح شانه بالا بیاورید سعی کنید حدود ۳۰ درجه دمبل‌ها را از موازات زمین بالا بیاورید چون در این زاویه هنوز هم دلتوئید میانی به خوبی کار می‌کند .
حرکت جایگزین : اجرای حرکت در حالت ایستاده یک جایگزین مناسب است ولی اجرای تکدست این حرکت در حالت ایستاده باز هم بهتر است در حالت ایستاده می‌توانید کمی از حرکت بدن کمک بگیرید تا بتوانید از وزنه‌های سنگین تر استفاده کنید .

طراحی برنامه تمرین مناسب برای خودتان

 
1-تمرین پیشرفته سرشانه خود را با یک حرکت ترکیبی آغاز کنید .
حرکات ترکیبی بیشترین مقدار از حجم عضله را به کار می‌گیرند برای این گروه عضلانی دستگاه اسمیت به شما اجازه می‌دهد تا از وزنه‌های سنگین استفاده کنید بدون اینکه نگران حفظ تعادل وزنه باشید یعنی تنها باید روی انتقال حداکثر نیرو به وزنه تمرکز کنید باید دو دست را با وزنه های سنگین و تکرارهای کم اجرا کنید و ۲ ست آخر را با تکرارهای بیشتر و وزنه کمی سبک‌تر برای اینکه در رنج عضله سازی قرار بگیرید .
حرکت ترکیبی انتخاب اول ***********ست(۱)*******تکرار
پرس سرشانه با دستگاه اسمیت*******۴***********۶-۶-۱۰-۱۰
توضیح (۱) بدون احتساب ست‌های گرم کردنی
یک جلسه در میان یکی از این دو حرکت را جایگزین پرس سرشانه با دستگاه اسمیت کنید پرس سرشانه با دمبل یا پرس سرشانه با هالتر دمبل امکان استفاده از دامنه حرکت طولانی تر را فراهم می‌کند و بهخاطر نوع وزنه کنترل آن کمی سخت‌تر است بنابراین مجبورید از وزنه‌های کمی سبک‌تر استفاده کنید . در حرکت پرس سرشانه با هالتر بهتر است از تکرارهایی در رنج عضله سازی استفاده کنید تا عضلات سرشانه را بیشتر خسته کنید برای اینکه می‌خواهید بدنبال آن سراغ حرکات تک مفصلی بروید .
حرکت ترکیبی انتخاب دوم ************ست (۱)**********تکرار
پرس سرشانه با دمبل *****************۳*************۸-۸-۸
پرس سرشانه با هالتر *****************۳*************۱۲-۱۲-۱۲

۲-پس از حرکت ترکیبی سراغ تحت فشار قرار دادن هر یک از سرهای دلتوئید به صورت تفکیک شده بروید ( سر جلویی ، میانی و پشتی ) با حرکات تک مفصلی .
در این حرکات تک مفصلی پایه از وزنه‌های آزاد یا سیم کش استفاده می‌شود و ما پیشنهاد می‌کنیم چندین ست با رنج تکرارهای ۱۰ تا ۱۲ با وزنه ای متوسط اجرا کنید در آخرین ست از هر حرکت تا ناتوانی عضلانی پیش بروید سپس بلافاصله یک ست نزولی اجرا کنید با کم کردن ۲۰ تا ۳۰ درصد از مقدار وزنه و مجددا تا ناتوانی پیش روید .
حرکات تک مفصلی انتخاب اول ************منطقه هدف ******ست ******تکرار
نشر خم نشسته *********************دلتوئید پشتی *****۳*********۱۰-۱۲(۳)
نشر از روبرو سیم کش ****************دلتوئید جلویی******۳*********۱۰-۱۲(۳)
نشر از طرفین نشسته با دمبل **********دلتوئید میانی ******۳*********۱۰-۱۲(۳)

(۳) در آخرین ست از هر حرکت پس از رسیدن به ناتوانی در تکرارهای مورد نظر بلافاصله حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد از وزنه کم کنید و تا رسیدن به ناتوانی پیش روید .
یک جلسه در میان تغییر جزئی د چگونگی اجرای هر یک از حرکات تک مفصلی اعمال کنید برای اینکه عضله را با زاویه و فشاری کمی متفاوت تحت فشار قرار دهید .
حرکات تک مفصلی انتخاب دوم ******منطقه هدف********ست********تکرار
نشر خم تک دست با دمبل *********دلتوئید پشتی ******۳**********۱۰-۱۲(۳)
نشر از روبرو تک دست با سیم کش ***دلتوئید جلویی *****۳***********۱۰-۱۲(۳)
نشر از طرفین تک دست با دمبل *****دلتوئید میانی ******۳***********۱۰-۱۲(۳)
(۳) در آخرین ست از هر حرکت پس از رسیدن به ناتوانی در تکرارهای مورد نظر بلافاصله حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد از وزنه کم کنید و تا رسیدن به ناتوانی پیش روید .

۳-محدودیت ذخایر انرژی
با شروع تمرین ذخایر انرژی شما را می‌توان به بالنی تشبیه کرد که سوراخ کوچکی در آن بوجود آمده هر چه زمان می‌گذرد و تمرین ادامه می‌یابد مقدار انرژی شما هم رفته رفته کاهش می‌یابد اگر به طور مداوم یک سر دلتوئید را در آخر برنامه تمرین قرار دهید مقدار فشار که روی آن اعمال می‌شود از بخشی که در ابتدا تحت فشار قرار می‌دهید کمتر خواهد بود برای اینکه از رشد متناسب و بهینه سرشانه مطمئن شوید ترتیب اعمال فشار بر سرهای مختلف دلتوئید را به صورت چرخشی تغییر دهید همزمان با تغییر حرکات بین انتخاب‌های اول و دوم در هر جلسه تمرین پس از گذشت سه جلسه تمرین هر بخش از دلتوئید شما یکبار به عنوان اولین بخش پس از حرکت ترکیبی تحت فشار قرار گرفته .

سه برنامه اول سرشانه شما باید مشابه این باشد
برنامه اول *************منطقه هدف ************ست (۱)********تکرار
پرس سرشانه اسمیت ***تمام بخش‌های دلتوئید ******۴************۶-۶-۱۰-۱۰
نشر خم نشسته با دمبل **دلتوئید پشتی ***********۳************۱۰-۱۲-(۲)
نشر از روبرو سیم کش ****دلتوئید جلویی ***********۳************۱۰-۱۲(۲)
نشر از طرفین نشسته با دمبل *دلتوئید میانی *********۳***********۱۰-۱۲-(۲)
برنامه دوم **********منطقه هدف ***********ست (۱)***********تکرار
پرس سرشانه با دمبل **تمام بخش‌های دلتوئید *****۳*************۸-۸-۸
پرس سرشانه با هالتر **تمام بخش‌های دلتوئید *****۳*************۱۲-۱۲-۱۲
نشر خم تکدست با دمبل**دلتوئید پشتی ************۳*************۱۰-۱۲(۲)
نشر از روبرو تکدست با سیم کش **دلتوئید جلویی********۳*************۱۰-۱۲(۲)
نشر از طرفین تکدست با دمبل ** دلتوئید میانی *********۳*************۱۰-۱۲(۲)
برنامه سوم *****************منطقه هدف ************ست (۱)*******تکرار
پرس سرشانه اسمیت ********تمام بخش‌های دلتوئید ********۴*********۶-۶-۱۰-۱۰
نشر از طرفین نشسته با دمبل **دلتوئید میانی **************۳**********۱۰-۱۲(۲)
نشر خم نشسته با دمبل ******دلتوئید پشتی *************۳**********۱۰-۱۲(۲)
نشر از روبرو سیم کش *******دلتوئید جلویی *************۳***********۱۰-۱۲(۲)
(۱)بدون احتساب ست‌های گرم کردنی
(۲)در آخرین ست از هر حرکت پس از رسیدن به ناتوانی در تکرارهای مورد نظر بلافاصله حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد از وزنه کم کنید و مجددا تا رسیدن به ناتوانی پیش روید .
به همین روال چرخش و تغییر حرکات را ادامه دهید در هر برنامه حرکات ترکیبی را تغییر دهید و همزمان یک جلسه در میان حرکات تک مفصلی را با هم عوض کنید .
نکته مهم : اگر یکی از سرهای دلتوئید شما به وضوح دچار ضعف و عدم تناسب با بخش‌های دیگر است و نیاز به توجه بیشتری دارد حرکت تک مفصلی مربوط به آن را به عنوان اولین حرکت پس از حرکت ترکیبی قرار دهید و حتی اگر نیاز بود حرکت تک مفصلی دومی را هم برای اعمال فشار بر همان بخش در همان جلسه تمرین در نظر بگیرید .



سرشانه هایی در حد رونی کولمن

رونی کلمن حتی روزهایی که یک بدنساز آماتور محسوب می شد ، سرشانه های زیبایی داشت . او یکی از کم نقص ترین بدنسازان دهه اخیر است وبه واسطه همین ویژگی بود که توانست ۸ بار فاتح المپیا شود . رونی که این روزها از ورزش حرفه ای بازنشسته شده و مشغول تجارت است ، از جمله بدنسازانی است که



عقیده چندانی به تغییر و تحول مداوم در شیوه تمرینی خود نداشت . رونی درباره تمرینات سرشانه خود می گوید : اگر از تمرینات اولیه بدنسازی ام فیلمی وجود داشت نسبت به تمرینات امروزم هیچ تغییری نمی بینید و تفاوت زیادی در تعداد ست ها ، تکرارها و حرکات مشاهده نمی کنید . کولمن معتقد است رمز موفقیت او در تمرینات فاکتور تمرکز است او می گوید : تمرکز ذهنی نکته مهمی است که خیلی ها به آن بی توجه هستند . باید هر حرکتی و هر انقباض در عضله را حس کنید و این بدون تمرکز امکان پذیر نیست .

دامنه تکرار ایده آل برای تمرین سرشانه رونی ۱۰ الی ۱۵ و او عضلات را تا سر حد ناتوانی تحت فشار قرار می دهد . او در این باره می گوید سرشانه های خود را در یک روز تمرینی جداگانه تمرین می دهم و آن را با هیچ عضله دیگری ترکیب نمی کنم . این تکنیک مرا مطمئن می کند که از همه قدرت و تمرکزم بهره بگیرم

برچسب‌ها :
نویسنده: حسین | نسخه قابل چاپ | 1391/3/26 - 11:41 | 1 2 3 4 5

آسیب های ورزشی، پیشگیری و درمان

دسته بندی : آسیب های ورزشی، پیشگیری و درمان,

آسیب های ورزشی، پیشگیری و درمان


آسیب ورزشی و پیشگیری از آن از مقولات مهم طب ورزش می باشد. آسیب های ورزشی خوشبختانه اغلب بطور موثر درمان می شوند و اغلب افرادی که دچار صدمه دیدگی ورزشی می شوند به نحو رضایتبخشی دوباره به ورزش باز می گردند. از سویی بسیاری از صدمات ورزشی و عوارض ناشی از آن را می توان پیشگیری نمود.
بطور کلی صدمات ورزشی یا بصورت حاد ایجاد می شوند و یا مزمن هستند.

آسیبهای ورزشی حاد

مثل پیچ خوردگی ها، دررفتگی ها، کبودی ها، خراشیدگی ها، کشیدگی عضلات، رباطها، شکستگی ها، آسیب مغزی، کمر درد حاد، زانو درد حاد و سر درد معمولاً به دنبال ضربه و تروما رخ می دهند. شایعترین آسیب و صدمه ورزشی حاد را کبودی ها و خراشیدگی ها تشکیل می دهند. آسیب و درد مچ پا را شایع ترین آسیبهای ورزشی اسکلتی عضلانی محسوب می کنند و شایع ترین آسیب مچ پا هم پیچ خوردگی مچ پا می باشد که سبب درد پا می شود.

علائم و نشانه های آسیبهای ورزشی حاد عبارتند از:

۱- درد شدید و ناگهانی
۲- تورم
۳- عدم توانایی در تحمل وزن بدن روی اندام تحتانی
۴- حساسیت در لمس ناحیه
۵- عدم توانایی در حرکت مفصل در تمام دامنه حرکتی آن
۶- ضعف شدید اندام
۷- در رفتگی یا شکستگی قابل مشاهده

آسیبهای ورزشی مزمن

معمولاً- ناشی از فعالیت بیش از حد و اعمال نیرو بر روی یک بخش خاص از بدن در هنگام ورزش رخ می دهد.

علایم و نشانه های آسیبهای ورزشی مزمن عبارتند از :

۱- دردی که با انجام حرکات ورزشی تشدید و با استراحت بهبود می یابد.
۲- درد از نوع گنگ و مبهم است.
۳- تورم

انواع شایع آسیبهای ورزشی

۱- کشیدگی و پارگی های عضلات و رباطها

Sprain به کشیدگی رباطها ( که استخوانها را به هم ارتباط می دهند ) اطلاق می گردد. علل ایجاد کشیدگی رباطها عمدتاً- ضربات هستند که سبب جابجایی استخوانها از هم در محل مفصل و کشیدگی رباط یا پارگی آنها می شوند. این کشیدگی ها ۳ درجه دارند که درجه ۱ آن کشیدگی خفیف و درجه ۳ آن پارگی کامل رباط است. نواحی از بدن که بیشتر در معرض این آسیب قرار دارند عبارتند از مچ پا، زانو و مچ دست است. مثلا کشیدگی رباط های عضلات جمع کننده انگشتان در محل مچ دست از علل شایع درد دست در ورزشکاران است. علائم ایجاد sprain شامل درجات مختلفی از حساسیت در لمس محل، درد، التهاب، تورم و عدم توانایی در حرکت عضو یا مفصل و یا شلی مفصل و ناپایداری آن است.

Strain به آسیب و کشیدگی واحد عضله – تاندون گفته می شود که اغلب در اثر مقاومت در برابر فشارهای کششی در اثر انقباض شدید عضلانی در ورزش های غیر تماسی ایجاد می گردد. کشش بیش از حد سبب پارگی جزئی در واحد عضله – تاندون می شود. علائم و نشانه های آن شامل درد، اسپاسم عضله و فقدان قدرت عضله، در درجات شدید پارگی عضله.

۲- آسیب های زانو

بخاطر ساختمان پیچیده و متراکم و نیز تحمل وزن بدن مفصل زانو شایعترین مفصلی است که دچار صدمه ورزشی می شود. هر ساله حدود ۵۵ میلیون نفر در آمریکا بخاطر مشکلات زانو معاینه می شوند.
آسیب های زانو می تواند خفیف یا شدید باشد از آسیب های خفیف می توان به زانوی دوندگان ( درد و حساسیت در لمس جلوی و پائین زانو ) و التهاب تاندون ها و رباط های زانو نام برد.
آسیبهای شدید زانو شامل آسیب های استخوانی و غضروفی ( غضروف مفصلی و مینسک ها ) و آسیب های شدید و پارگی های رباطهای زانو ( رباط های صلیبی قدامی و خلفی و رباط های جانبی خارجی و جانبی داخلی ) می باشد.
آسیب دیدگی و صدمات زانو عمدتاً بدنبال چرخش زانو رخ می دهد اما می تواند بواسطه اصابت ضربات، افتادن روی پاها از ارتفاع، پریدن نادرست و دویدن های طولانی و گرم کردن نامناسب روی دهد.

۳- درد ساق بدنبال ورزش ( shin splint )

درد ساق در هنگام ورزش مسئله شایعی است. درد معمولاً- در جلوی قسمت تحتانی ساق پا و نزدیک مچ و یا در سمت داخلی ساق رخ می دهد. این عارضه در دوندگان مشاهده میشود و معمولا ناشی از شکستگی های استرسی یا خونرسانی ناکافی است.

ریسک فاکتورهای این عارضه عبارتند از :

- تمرین بیش از حد
- روش دویدن نادرست
- تمرین های کششی نادرست
- گرم کردن ناکافی
- دویدن یا پریدن بر روی سطح سخت
- کفش نا مناسب ورزشی

۴- آسیب های تاندون آشیل

آشیل تاندون
عضله پشت ساقی است و در پشت مچ پا قرار دارد و مچ پا را به عقب می کشد و بطور شایعی دچار آسیبهای ورزشی می شود. طی روند پیری و نیز طی تمرین بیش از اندازه در ورزش این تاندون می تواند دچار التهاب شود. این امر تاندون را مستعد آسیب و پارگی در اثر اصابت ضربه می کند، از سویی بعلت درد ناشی از التهاب فرد از آن پا کمتر استفاده نموده و دچار تحلیل عضلانی و استعداد به صدمات ورزشی دیگر از ناحیه پا می شود.
عمدتاً آسیبهای ورزشی تاندون آشیل در افراد میانسال و مسنی که بصورت گاهگاه ورزش می کنند رخ می دهد. اغلب در اثر افزایش ناگهانی شتاب حرکت دویدن و نیز در هنگام
حرکات پرشی فرد دچار آسیب می گردد.

۵- شکستگی ها : در ورزش دو نوع شکستگی داریم:

a- شکستگی حاد
b- شکستگی مزمن ( stress fracture )

شکستگی حاد:
ناشی از اعمال ضربه مستقیم به استخوان است. می تواند از نوع ساده ( شکستگی ساده استخوان با کمترین آسیب به بافت نرم اطراف ) و یا ترکیبی ( بیرون زدگی استخوان شکسته از سطح پوست ) باشد. اغلب شکستگی های حاد اورژانس بحساب می آیند و باید به سرعت درمان شوند بخصوص نوع ترکیبی که در معرض عفونت زخم قرار دارد.

شکستگی مزمن ( stress fracture ) :
عمدتاً- در پا و ساق و بخصوص در ورزش هایی که تماس تکرار شونده با سطح زمین وجود دارد دیده می شود در ژیمناستیک، ورزشهای رزمی، دو میدانی شایعتر است. اصولاً در این نوع شکستگی واضح استخوانی نمی بینیم بلکه شکستگی ها ریز و کوچک بوده و خود را با درد استخوان در هنگام اعمال نیرو روی استخوان نشان می دهد. البته گاهی هم تورم و حساسیت در لمس محل داریم.

۶- در رفتگی ها

جابجا شدن استخوان های دو طرف مفصل را نسبت به هم گویند. در رفتگی ها عمدتاً در ورزش های تماسی ( فوتبال، بسکتبال و … ) و نیز ورزش هایی که در آنها کشش های شدید به اندام وارد می شود رخ می دهد. به ترتیب شیوع مفصلهای شایع عبارتند از: شانه، آرنج، مچ دست.


برخورد درمانی با آسیبهای ورزشی

اول اینکه هرگز زمانی که در هنگام ورزش دچار درد شدیم سعی نکنیم به حرکت و تمرین ادامه دهیم لذا اولین گام توقف فعالیت ورزشی است.

* صدمات و جراحات ورزشی نیازمند اقدام پزشکی

a . آسیب هایی که سبب درد شدید و تورم و یا بی حسی در اندام شوند.
b. عدم توانایی در تحمل وزن بدن برروی اندام آسیب دیده
c. جراحات و صدماتی که ناشی از یک آسیب قدیمی اند و اکنون در آنها دچار درد شدید ـ تورم و یا ناپایداری مفصلی ( اگر آسیب قدیمی در مفصل باشد ) شده ایم.

*صدماتی که در موارد فوق نگنجیدند را می توان در منزل یا در محیط ورزش درمان نمود

جهت تسریع بهبودی باید ۴ اقدام بعد از آسیب دیدگی ورزشی تا حداقل ۴۸ ساعت بعد انجام گیرد:

۱- استراحت : توقف فعالیت ورزشی و استراحت دادن به ناحیه صدمه دیده اولین قدم است. چنانچه ناحیه صدمه دیده مثلاً- در پا است بخاطر نیاز به انجام فعالیتهای روزانه می توان از عصا استفاده نمود تا به عضو صدمه دیده فعالیتی وارد نشود.
۲- درمان با یخ: برای انجام یخ درمانی باید کیسه حاوی یخ را به مدت ۲۰ دقیقه برروی محل آسیب قرار دهیم و این کار را ۸-۴ بار در روز انجام می دهیم. توجه شود که زمان فوق نباید بیش از ۲۰ دقیقه باشد. سرما درمانی سبب کاهش التهاب و تورم و درد می گردد.

۳- فشار موضعی محل آسیب : با بانداژ کردن محل آسیب می توان از میزان تورم و التهاب کاست و روند بهبودی را تسریع نمود.

۴- بالا نگه داشتن محل آسیب : در صورت آسیب دیدگی زانو, آرنج, اندام فوقانی و تحتانی می توان آنها را بالاتر از سطح قلب قرار داد. این امر به کاهش آزاد سازی فاکتورهای التهابی می انجامد و روند بهبودی را شدت می بخشد.

درمان های اختصاصی
۱) داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی ( nsaids ) : اولین مرحله از ترمیم آسیب همان ایجاد التهاب در محل آسیب است. در واقع بوجود آوردن گرمی، تورم و حساسیت در لمس که نشانه های التهاب هستند اولین مرحله از ترمیم آسیب دیدگی است. اما التهاب شدید می تواند مضر باشد لذا برای کاهش آن اقدام می کنند. پزشکان از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مثل ایبوپروفن، ناپروکس و آسپرین برای این منظور استفاده می کنند. این داروها هم درد و هم التهاب را کاهش می دهند. داروی استامینوفن هم جزو این گروه است اما فقط ضد درد است و ضد التهاب نیست.

۲) جراحی: در برخی موارد جراحی جهت ترمیم بافت همبند ( عصب ـ عروق ) و نیز شکستگی های ترکیبی لازم است. البته طیف وسیعی از آسیبهای ورزشی نیازی به جراحی ندارند.

۳) درمانهای بازتوان : بازتوانی به برنامه ای چند مرحله ای برای بازیابی توان و انعطاف عضو صدمه دیده به ما قبل آسیب دیدگی است. در اغلب آسیب ها باید هر چه سریعتر حرکات شروع شوند ( بعد از رفع درد ) این شروع زودرس فعالیت می تواند به بهبودی کمک شایانی کند باید در دامنه حرکتی مفصل انجام داد پس از اینکه در تمام دامنه حرکت قادر به حرکت شدیم باید شروع به انجام حرکات کششی نمائیم و بعد به حرکات قدرتی برای تقویت عضلات بپردازیم. توجه داشته باشیم حرکات را تا جایی ادامه بدهیم که درد نداشته باشیم به عنوان مثال چنانچه در دامنه حرکتی مفصلی در جایی درد گرفت تا آنجا که درد نیاید مفصل را حرکت می دهیم. یک برنامه بازتوانی کامل باید شامل ورزشهایی برای افزایش انعطاف پذیری، قدرت و حس عمقی باشد.

۴) تحریک الکتریکی: تحریک الکتریکی مداوم سبب بهبود درد یا جلوگیری از انتقال پیام درد از اعصاب به مغز می شود. از سویی دیده شده که سبب کاهش تورم و حفظ قدرت عضلانی و جلوگیری از تحلیل عضله می گردد.

۵) سرما درمانی: با کاهش خونرسانی به عضو صدمه دیده سبب کاهش التهاب و درد می گردد. عمدتاً در ۴۸ ساعت اول کاربرد دارد.

۶) گرما درمانی: با افزایش خون رسانی سبب تسریع روند بهبودی و کاهش درد می شود اما در ۴۸ ساعت اول نباید استفاده شود. عمدتاً در ۴۸ ساعت اول سرما درمانی و بعد از آن گرما درمانی می کنیم.

۷) اولتراسوند: امواج پرفرکانس اولتراسوند سبب ایجاد گرمای عمقی در بافت آسیب دیده می شود و روند بهبودی آسیب ورزشی را تسریع می کند.

8) ماساژ درمانی: با افزایش جریان خون عضو بهبود را تسریع می کند. در فاز حاد نباید انجام گیرد.

پیشگیری از آسیب های ورزشی

برنامه تمرینات ورزشی پیشگیری کننده از آسیب ، شش جزء اصلی دارد که عبارتند از
۱- انعطاف پذیری flexibility
۲ – تمرینات قدرتی strength training
۳ – تمرینات هوازی Aerobic training
۴- آنالیز عملکرد زنجیره حرکتی
۵ – مهارتهای اختصاصی ورزشی
۶- برنامه عملی تمرینات

در زیر به طور مختصر به تشریح هر یک از اجزاء می پردازیم

۱ – انعطاف پذیری
برای حفظ انعطاف پذیری نیاز به تمرینات کششی ( Stretching ) داریم . در اینجا باید به موارد عدم تقارن ( Asymetry ) توجه نموده و با کشش مناسب آن را برطرف نمود . چرا که یکی از مهمترین زمینه های آسیب در آینده ، ، وجود تاریخچه آسیب قبلی و وجود هر گونه انعطاف ناپذیری و عدم تقارن است که ریسک آسیب های اسکلتی – عضلانی را بالا می برد . کشش از نظر فیزیولوژیک کمک شایانی به پیشگیری از آسیب ، از طریق برطرف نمودن اثر مهاری عضلات انعطاف ناپذیر بر گروه عضلات آنتاگو نیست و علاوه بر این افزایش دمای تاندون که از طریق افزایش توان کششی ( tensile ) عضله اثر محافظتی اعمال می نماید ، می کند . تکنیک درست کشش بسیار مهم است ، چرا که وضعیت بدن در هنگام کشش و نیز مدت زمان ادامه آن در به حداکثر رساندن اثرات کشش ، مؤثرند . زمان توصیه شده برابر حداقل سی (۳۰ ) ثانیه است . ایده آل آنست که کشش قبل و بعد از مسابقه یا تمرین انجام شود اما اگر تنها یکبار انجام می شود ، بهتر است که پس از ورزش باشد ، چرا که درصد افزایش طول تاندون ، هنگامی که دمای تاندون بالاتر باشد ؛ بیشتر است . حتی دویدن برای مدت کوتاه دمای بافت را بالا برده و کشش را تسهیل می نماید . در ضمن باید نکات خاصی را در رابطه با سن و نوع ورزش جهت کشش در نظر گرفت . مثلاً سفتی عضلانی خاص ( مثل سفتی عضله چهار سر ران ، در نوجوانی می تواند باعث مشکلات اسکلتی – عضلانی مربوط به رشد ، همچون بیماری Osgood – Schlatter بشود . بنابراین در این مرحله تمرکز بیشتر روی عضلات دو مفصلی مثل هامسترینگ ( خلف ران ) ، فلکسورهای هیپ ( قدام ران )- و رکتوس فموریس ( قدام ران ) ، مهم است . افراد بزرگسالتر مشکلات انعطاف پذیری در رابطه با وضعیت گیری بدن و بیومکانیک آن دارند . با افزایش سن حفظ انعطاف پذیری عضلات هامسترینگ و فلکسورهای هیپ اهمیت پیدا می کند . از طرفی کشش اختصاصی برای بیومکانیک و حرکت شناسی هر ورزش مهم است . مخصوصاً در صورتی که فرد در چندین رشته ورزشی فعال باشد . مثلاً یک دوچرخه سوار ممکن است در تابستان دچار سفتی رکتوس فموریس ( قدام ران ) شده ، که این مسئله بر فعالیت هایش در پاییز مثل والیبال و دو( Cross – Country running ) اثر می گذارد .
۲ – تمرینات قدرتی :
نقش تمرینات قدرتی در پیشگیری از آسیب به دو مکانیسم بستگی دارد . اول آنکه عضله قویتر قادر به جذب نیرو و بار کششی بیشتر در خود عضله یا اتصال تاندون – عضله می باشد . دوم آنکه از نظر کلینیکی پیدا کردن هر گونه ضعف نسبی عضله ،-عدم تقارن یا عدم تعادل با اهمیت است . مثلاً ضعف فیبرهای مایل عضله ( vastus medialis ) ( قدام ران ) باعث دردهای ناحیه کشکک و ران می شود . ضعف عضلات تثبت کننده کتف ، باعث درد و اختلال عملکرد شانه می شود و ضعف عضلات شکم باعث مشکلات کمر و اندام تحتانی می گردد .
۳ – تمرینات هوازی :
تمرینات هوازی جزء کلیدی برنامه تمرینات اسکلتی – عضلانی پیشگیری کننده است . اثرات محافظت کننده قلبی – عروقی این نوع تمرینات به خوبی شناخته شده و برای ورزشکاران استقامتی به منظور بهبود حداکثر جذب اکسیژن ( Vo2max) ضروری است . اثرات تمرینات هوازی بر سیستم اسکلتی – عضلانی کمتر شناخته شده و آثار اثبات شده عبارتند از : ۱ – افزایش تراکم مویرگ ها ۲- افزایش تعداد میتوکندری ها و آنزیم های اکسیداتیو آنها ۳ – بهبود استفاده از اسیدهای چرب آزاد ۴ – افزایش درصد فیبرهای عضلانی تیپ Aکه مجموعه این عوامل باعث تجمع دیرهنگام ترلاکتات در خون و کاهش خستگی عضله و نیز بهبود عملکرد سیستم اسکلتی عضلانی می گردد . آگهی مشاهده شده که بیشترین آسیب اسکی ، در اواخر هفته اسکی یا آخر روز اسکی ایجاد می شوند و احتمالاً مربوط به خستگی عضله بعلت تحلیل ذخائر گلیکوژن می باشند ، بنابراین تمرینات هوازی می تواند جزء اصلی تمرینات جهت پیشگیری از خستگی زودرس اسکلتی – عضلانی باشد ، که می تواند به پیشگیری از آسیب کمک نماید . تمرینات قدرتی می تواند برخی آثار مفید افزایش تراکم مویرگی را خنثی نماید و یک جزء آئروبیک منظم ، می تواند به ایجاد تعادل در این مورد کمک نماید . به طور کلی سیستم های انرژی در بدن بر سه نوعند ۱ – سیستم انرژی ( ATP – Phosphocreatinine ) :که انرژی لازم نیروهای انفجاری را تأمین کرده و بسیار کوتاه مدت است ( ۵ تا ۱۰ ثانیه ) تمرین در این سیستم باعث افزایش سرعت و چابکی می گردد . تمرینات با وزنه سبک تر و تکرار بیشتر که بر سرعت و ناگهانی بودن حرکت تأکید دارند ، به تقویت این سیستم انرژی کمک می کنند . ۲ – سیستم انرژی آنائروبیک ( بی هوازی ) : این سیستم نیرو با مدت زمان متوسط ( ۶۰ تا ۹۰ ثانیه ) ، انرژی را از راه گلیکولیز تأمین می کند تقویت این سیستم امکان فعالیت های سریع و شدید را بطور مداوم ، برای دوره های زمانی کوتاه ، فراهم می نماید . ۳ – سیستم انرژی آئروبیک ( هوازی ) : تقویت این سیستم امکان ورزش های مداوم با شدت بیشتر و بازگشت ( Recovery ) سریعترین جلسات تمرین را فراهم می کند . در افراد با تناسب بدنی ، انتقال اکسیژن به بافت ها و عضلات کارآمدتر بوده و بازگشت به وضعیت عادی پس از یک روز ورزش و تمرین سخت ، سریعتر است . مسلماً تمرینات اختصاصی برای هر ورزش ، بیشترین کار انجام شده را متوجه سیستم انرژی اصلی که مورد نیاز آن ورزش خاص است ، می نماید .
۴ – عملکرد زنجیره حرکتی :


توجه تنها به موضع درد و درمان آن ،- به طور قابل توجهی باعث تداوم علائم می شود . مثلاً در بیماری « آرنج تنیس باز » که با دردناک شدن بخش خارجی آرنج مشخص می شود ،-می توان درمان موضعی با یخ و داروهای ضد التهابی انجام داد ، اما اگر نقائص بیومکانیک قدرت یا مکانیک قدرت یا مکانیک نامتناسب مچ و شانه برطرف نشوند ، یا اشکالات تجیهزات ورزشی در نظر گرفته نشوند ،-مشکل ادامه پیدا خواهد کرد . در مورد آسیب های اسکلتی – عضلانی در اثر استفاده بیش از توان از آنها یا ضربه ، باید قبل از بازگشت به ورزش یا فعالیتی که ایجاد مشکل نموده ،- مداخله درمانی برای « تغییر دادن بیماری » صورت گیرد . باید بافت آسیب دیده را به گونه ای اصلاح نمود که بطور مؤثرتری با نیروهای وارده کنار آمده و با پیشبرد عاقلانه تمرینات اختصاصی آن ورزش فعالیت انجام شده را دوباره با زنجیره حرکتی عملکردی یکپارچه نمود . این تمرینات از گروههای عضلانی به شکل هماهنگ و نه مجزا ، استفاده می کنند و کشش ها در یک زنجیره حرکتی انجام می گیرد . کشش های ایزوله می تواند به بهبود و اصلاح بافت در محل آسیب کمک نماید ، اما کشش عملکردی واقعی تنها وقتی صورت می گیرد که بافت بطور یکپارچه و هماهنگ با زنجیره حرکتی عمل نماید .
۵ – مهارتهای اختصاصی ورزشی :


قبل از آنکه فرد آسیب دیده به فعالیت های ورزشی بازگردد ، یا قبل از شروع رشته ورزشی خاص ،- بدست آوردن مهارتهای اختصاصی آن موقعیت یا ورزش ، برای اطمینان از آنکه مهارتهای وابسته به آن رشته ، با چیره دستی و سهولت انجام می شوند ، الزامی است . یعنی ابتدا باید آمادگی لازم را ایجاد نمود و بعد ورزش را شروع کرد ، نه اینکه برای حصول آمادگی ورزش اختصاصی نمود .
۶ – ترکیب اجزاء بصورت برنامه عملی تمرینات :


هیچیک از اجزاء ذکر شده در بالا مؤثر نخواهند بود ، مگر آنکه بصورت یک برنامه تمرینی ترکیبی شخصی یا گروهی ، بکار گرفته شوند . در این مورد آموزش نقش بنیادی داشته و در سه سطح اعمال می شود .
۱- خود شخص از پزشک ، فیزیوتراپیست ، مربی و … اطلاعات می گیرد .
۲ – در سطح منطقه ای و ناحیه ای ،- برنامه های ورزشی دانشکده و دبیرستان ، در بکارگیری این اجزاء در برنامه ورزشی نقش قابل توجهی دارند .
۳ – در سطح ملی ،- از برنامه هایی که توسط سازمان های وابسته به ورزش تدوین می گردند

برچسب‌ها :
نویسنده: حسین | نسخه قابل چاپ | 1391/1/16 - 10:00 | 1 2 3 4 5

تمرین تمام و کمال کول

دسته بندی : عضلات سرشانه و کول, تمرین تمام و کمال کول,

اگر داشتن کول‌هائی شگفت‌انگیز برایتان بعید به‌نظر می‌رسد باید بدانید که این‌گونه نیست. این مقاله به‌طور کل به تمرین کول (تراپز) پرداخته است و شما در هر سطحی از مبتدی تا پیشرفته قرار داشته باشید مطمئن باشید به شما کمک خواهد کرد.


تراپز یا تراپزیوس، عضله مثلثی شکلی است که از گردن تا وسط پشت امتداد دارد و از طرفین گردن به سرشانه‌ها متصل است. وقتی فیگور جفت بازو را بگیرید می‌توانید کشیدگی کول را از سرشانه و گردن به سمت وسط پشت تشخیص دهید.



برچسب‌ها :
ادامه مطلب ... نویسنده: حسین | نسخه قابل چاپ | 1391/1/13 - 10:29 | 1 2 3 4 5

مولتی ویتامین Pharmaton فارماتون

دسته بندی : مولتی ویتامین Pharmaton فارماتون,

مولتی ویتامین Pharmaton فارماتون


فارماتون یکی از انواع مولتی ویتامین های وارداتی است که سالهاست در داروخانه های ایران با مجوز در حال ارائه است ین دارو که در کشور ما با توجه به وجود مارک فارماتون بر روی کپسول ها و در شیـشه ها به نام “فارماتون” شناخته می شود، یکی از محصولات مشهور شرکت فارماتون می باشد. این دارو به دلیل فرم خاص دارویی، سوسپانسیون درون کپسول نرم، دارای فراهمی زیستی بسیار خوبی است و جزو مقبولترین مولتی ویتامین ها در کشور است.

ژریاتریک فارماتون دارای چهار گروه ماده ی فعال است:
۱٫ عصاره جینسنگ با غلظت بالا.
۲٫ دی متیل آمینو اتانول بی تارتارات.
۳٫ مواد دخیل در متابولیسم. (ویتامین ها، مواد معدنی، عناصر کمیاب)
۴٫ مواد موثر در متابولیسم چربی ها که سبب برداشت یا کاهش ذخابر چربی کبد می شوند. (کولین، اینوزیتول، لینولئیک اسید)
ژریاتریک فارماتون به دلیل مواد تشکیل دهنده ی آن در افراد میانسال و جوانتر که به دلیل فعالیتهای بیش از اندازه فکری و بدنی دچار استرس می باشند، نیز مورد استفاده است.
جین‏سنگ (جین‏سینگ) دارای انواعی از پاناکسوزیدها و پاناگزاتریول و پاناگزادیول است. این ترکیب دارای اثر محرک نسبی بر روی مغز و بدن می باشد که باعث احساس افزایش تمرکز و احتمالا بهبود حافظه می گردد.
به دلیل وحود دی متیل آمینو اتانول بی تارتارات، ژریاتریک فارماتون یک ترکیب بهبود دهنده ی خلق و خوی بسیار ضعیف است.
در این ترکیب دارویی حدود ۲۰ نوع ویتامین و ماده ی معدنی مناسب برای بدن انسان وجود دارد که می تواند کمبود ویتامین های ناشی از سو تغذیه یا سو جذب را برطرف نماید.

منع مصرف و عوارض جانبی
با توجه به عدم وجود مستندات کافی در مورد مصرف جینسینگ و در متیل آمینو اتانول دی تارتارت در دوران حاملگی و شیردهی بهتر است در دوران حاملگی و شیردهی استفاده نشود. همچنین مصرف این دارو در کودکان توصیه نمی شود. در افراد دیابتیک با توجه به وجود ترکیبات گلوکوژن در این دارو باید، مصرف آن با احتیاط صورت گیرد.پ


مقدارمصرف:

روزانه یک عدد بعدازز ناهار



توصیه های عمومی:
بهتر است کپسولها همراه با مقدار کمی از مایعات مصرف شوند. در صورتی که بلع کپسول مشکل است می توان آن را برش داد و محتویات آن را همراه مقداری مربا یا عسل میل نمود. مصرف این دارو ساعت خاصی ندارد، در صورت فراموشی یک دوز آن دوز را حذف نمایید. این دارو باید در جای خشک وخنک نگهداری شود.

قیمت این محصول در حال حاضر در داروخانه های سراسر کشور در حدود ۴۵۰۰۰ هزار تومان هست


برچسب‌ها :
نویسنده: حسین | نسخه قابل چاپ | 1391/1/1 - 10:41 | 1 2 3 4 5

آخرین مطالب

محبوب ترین مطالب

موضوعات

درباره ما

آمار وبلاگ